باز هم نیاز به نقش‌آفرینی شیخ نور! این روزها بحث ریاست مجلس بیش از هر موضوعی نقل مجالس سیاسی است؛ اصلاح‌طلبان و میانه‌روها خرسند از خلق حماسه دوم در اسفند ۹۴ هستند و بر این اعتقاد هستند که مشی میانه‌روی پیش گرفته شده از سوی آنان بود که اکثریت کرسی‌های مجلس را از آن این جریانات کرد پس اکنون این حق را برای خود قائل هستند که کرسی ریاست هم گزینه مورد نظر آنها باید باشد.

هر چند این خواسته و انتظار آن چنان غیرموجه نیست اما به نظر می‌رسد آنچه باید بیش از وزن‌کشی مدنظر باشد شایستگی گزینه مناسب برای ریاست است. صاحبنظران سیاسی تا به امروز به طور واضح دیدگاه‌های خود برای کمک به نمایندگان مجلس در راستای انتخاب رئیس شایسته بیان کرده‌اند اما این اظهارات اشتراکات زیادی با هم ندارند.

سه صاحبنظر، سه دیدگاه!

محمد رضا تاجیک بر این اعتقاد است که «انتخاب فردی جز از لیست امید به عنوان ریاست مجلس از سوی جریان اعتدال (دولت) یک خطای استراتژیک غیرعقلایی است. منطق تئوری بقا به دولتمردان حکم می‌کند که از هرگونه اقدام مستقیم و غیرمستقیمی که موجب و موجد خدشه به مقبولیت و مشروعیت مردمی اصلاح‌طلبان می‌شود، پرهیز کنند» در همین شرایط صادق زیباکلام مخالف انتخاب ریاست از لیستی است که عارف در صدر آن قرار داد.

دلیلش هم اینگونه بیان شده است: «اساسا اصلاح‌طلبان نباید وارد رقابت با لاریجانی بشوند و کار به رای‌کشی بکشد؛ چه عارف رای بیاورد چه نیاورد این اقدام اشتباه است. حتی اگر این اتفاق هم بیفتد و عارف، لاریجانی را شکست بدهد و رئیس مجلس بشود از‌ همان دقیقه خط آتش گسترده اصولگرا‌ها علیه مجلس دهم شروع خواهد شد و منجر به فعال شدن همه نهادهای وابسته به اصولگرایان و نهادهای منتسب به آنها علیه مجلس دهم می‌شود که البته تریبون‌های کمی هم ندارند؛ در این صورت عارف نمی‌تواند گامی بردارد.»
در نهایت فردی مانند سعید حجاریان هست که دو گزینه تاجیک و زیباکلام را تکرار نمی‌کند بلکه می‌گوید: «معتقدم مجلس آینده دو فراکسیون خواهد داشت، برجامیان و نابرجامیان. بحث درباره ریاست عارف و لاریجانی بحث درباره دو نفر است که هر دو در داخل یک فراکسیون قرار دارند و هر دو آنها داخل فراکسیون برجامیان محسوب می‌شوند. بنابراین این مساله نمی‌تواند تبدیل به یک رقابت شود و با یک گفت‌وگو حل و فصل می‌شود.» آنچه سعید حجاریان بیان کرد بیش از دو گزینه تاجیک و زیباکلام مورد توافق دو طی حامی عارف و لاریجانی قرار گرفته و طیف گسترده‌ای از دو طرف تاکید دارند که باید توافق ریاست پیش از شروع به کار مجلس دهم صورت گیرد. البته برخی هم آگاهانه یا ناآگاهانه بر این روند تاثیرمنفی می‌گذارند.
مثلا در روز یکشنبه گفتند که قرار بود از هر طرف ۵ نماینده معرفی شود که لاریجانی از این اقدام خودداری کرده است و نکته قابل تامل اینکه گوینده این مطلب اشاره‌ای به‌سازو کارهای کمیته ۱۰ نفره که درصدد تعیین ریاست است نکرده تا مشخص شود درصورت صحت خبر عدم معرفی ۵نماینده از سوی لاریجانی ‌دلایل امتناع او بررسی شود.
اعتدالگرایی تقیه اصلاح‌طلبی است
انتخاب رئیس مجلس دهم از اهمیت زیادی نسبت به دوره‌های قبل برخوردار است چرا که انتخابات آن در فضایی برگزار شد که ترکیب جناح‌بندی‌های سیاسی در ارائه لیست‌های انتخاباتی مانند گذشته و منحصر به دو لیست اصولگرا و اصلاح‌طلب نبود، تعدادی از اصولگرایان میانه‌رو در لیست امید که به لیست اصلاح‌طلبان معروف بود حضور یافتند.
اکنون کمتر شخصی است که بخواهد میان اصلاح‌طلبی و میانه‌روی مرزی قائل شود چنان که حمیدرضا جلایی پور هم گفته است: « اعتدالگرایان همان کسانی هستند که در جامعه‌ای با محدودیت‌های زیاد، کارهای اصلاح‌طلبی را انجام می‌دهند اعتدالگرایی تقیه اصلاح‌طلبی است.» این فعال سیاسی اصلاح‌طلب همچنین گفته است: «اعتدال اسم بهداشتی اصلاح‌طلبی است. اصلاح‌طلبی یک ایدئولوژی نیست، روشن است که اگر ما به عنوان یک اصلاح‌طلب، ‌دنبال گشایش سیاسی و دموکراسی هستیم نمی‌توانیم این هدف را با یک دولت و مجلس با اکثریت تندرو پیش ببریم.»
 این اظهارات یعنی اینکه اصلاح‌طلبان بر مشی و آرمانهای خود تاکید دارند و برای تحقق آرامش و پیشرفت کشور که همان مجلس و دولت بی‌دغدغه است تلاش خواهند کرد که انتخاب رئیس مجلس یکی از آنهاست. در سال ۹۲ همگان شاهد بودند که اصلاح‌طلبان از حق معرفی کاندیدای اصلاح‌طلب گذشتند و از روحانی حمایت کردند پس روحیه ایثار در آنها پررنگ است و اکنون هم برای مجلسی بهتر حاضر به توافق شده‌اند.
ناطق نوری محور مذاکرات شود
در این شرایط درخواست صریح از عارف و لاریجانی برای کنار رفتن از کرسی ریاست اگر از سوی آنها هم پذیرفته شود اما حامیان و رای‌دهندگان به این دو منتخب راضی نخواهند شد، پس لازم است تا معمای کرسی ریاست از سوی یک شخصیت با تجربه که مورد پذیرش دو طرف و حامیانشان است حل شود که در این زمان نگاه‌ها به سمت شیخ نور می‌رود. حجت‌الاسلام والمسلمین علی اکبر ناطق نوری که خود زمانی ریاست مجلس را بر عهده داشت مشی اعتدالی و فراجناحی دارد. شاید از جمله افرادی باشد که از عملکرد اصلاح‌طلبان در خرداد ۹۲ خشنود شد و اکنون هم بهترین گزینه برای مذاکره با عارف و لاریجانی در راستای انتخاب رئیس مجلس دهم است.
 در دی ماه ۹۴ پس از اینکه مخالفان اعتدال با ایجاد شایعاتی مبنی بر حمایت ناطق نوری از یک لیست درصدد جنجال‌سازی بودند با اطلاعیه‌ای از سوی دفتر او مواجه شدند که در آن تاکید شده بود: « ایشان ضمن تاکید بر حضور همه گروه‌ها در انتخابات با هیچ جریان سیاسی همکاری ندارد و از هیچ گروه سیاسی خاص حمایت نکرده و همکاری ندارند.» همین بی‌طرفی او سبب شده تا بسیاری از دلسوزان تاکید کنند او محور مذاکرات قرار گیرد و تکلیف کرسی ریاست را مشخص کند. ناگفته نماند برخی که از قدرت اقناع و تاثیرگذاری ناطق نوری هراس داشتند از ابتدای سال گذشته کوشیدند تا با القای برنامه او برای حضور در انتخابات مجلس به دوقطبی‌سازی ناطق - لاریجانی یا ناطق - عارف بپردازند که برنامه آنها خیلی زود برملا شد و ناطق نوری ترجیح داد مانند گذشته در راستای حل مشکلات گام بردارد.
 دیروز یک عضو شورای عالی سیاست‌گذاری هم گفت: در جلسات هر هفته رئیس دولت اصلاحات با فعالان اصلاح‌طلب رئیس دولت اصلاحات از آقای نجفی خواسته‌اند که برای تعامل بیشتر حامیان دولت با اصلاح‌طلبان درباره ریاست مجلس با دولت رایزنی‌های لازم را انجام دهند. علی صوفی افزود: همچنین رایزنی با آیت‌ا... هاشمی‌رفسنجانی انجام می‌شود که در نتیجه این رایزنی‌ها اعلام شده است. وی از دیدار ناطق نوری با رئیس دولت اصلاحات برای حمایت از لاریجانی خبر داد.

منبع : آرمان

فهرست

تازه ها

عضویت

تماس با ما