ماری کوری

ماری کوری یکی از دانشمندان صاحب نام در حوزه فیزیک و شیمی و در سطح جهانی است که در فیزیک و شیمی نظریات مختلفی را به جامعه بشری عرضه داشته است. یکی از این نظریات، بحث رادیو اکتیو است که در آن روش هایی برای جداسازی ایزوتوپ و کشف دو عنصر، پولونیم و رادیوم ارائه کرد. ماری کوری اولین سنگ بنای مطالعات پرتوزایی، برای از بین بردن تومورها را گذاشت و پس از او دانشمندان دیگری این راه را ادامه دادند.

برای شناخت دانشمند بزرگی همچون ماری کوری، می توان با سرفصل های زیر پیش رفت:

  1. زندگی نامه ماری کوری
  2. کودکی و نوجوانی ماری کوری
  3. سفر ماری کوری به پاریس
  4. آشنایی با پیر کوری و ازدواج
  5. شروع فعالیت آزمایشگاهی ماری کوری
  6. موفقیت های ماری کوری
  7. درگذشت ماری کوری
  8. دستاوردهای  کشف کوری

زندگی نامه ماری کوری

ماری کوری با نام کامل ماریا اسکلودوسکا کوری (Marie Skłodowska-Curie) در 7 نوامبر 1867 در شهر ورشو (پایتخت لهستان) متولد شد و توانست دو بار جایزه نوبل را در رشته های شیمی و فیزیک دریافت کند. همچنین ماری کوری اولین زنی است که برنده جایزه نوبل شده است. ماری کوری در خانواده ای با عقاید آزاداندیشی متولد شد. پدرش یک ملی گرا و مادرش یک فرد مذهبی کاتولیک بود. او در سن 20 سالگی راه خودش را انتخاب کرد و از کلیسا و مذهب روی گردان شد. ماری کوری توانست در سن 25 سالگی لیسانس فیزیک و یک سال بعد لیسانس ریاضی را دریافت کند.

ماری کوری-ماریا-مادام کوری

کودکی و نوجوانی ماری کوری

ماری کوری آخرین فرزند خانواده بود که چهار خواهر و برادر دیگر نیز داشت. اگر چه او کودکی خود را به خوبی گذراند، اما در سن  10 سالگی مادرش را به دلیل ابتلا به بیماری سل، از دست داد. از آنجا که پدرش عقاید مخالف با حکومت لهستان داشت، توسط دولت، خانه نشین شد. همین امر موجب شد تا شرایط زندگی خانواده ماری کوری به سختی بگذرد. به تدریج ماری کوری با پا گذاشتن به سنین نوجوانی، طعم فقر را چشید. با این وجود او در زمینه تحصیلی، دانش آموز فوق العاده باهوش و پرتلاشی بود. چنانکه در سن 15 سالگی توانست دیپلم بگیرد و در چندین مسابقه علمی، مدال طلا دریافت کند. مدتی را نیز در کنار عمو و عمه اش زندگی کرد و در نهایت به نزد خانواده بازگشت.

سفر ماری کوری به پاریس

از آنجا که وضعیت مالی خانواده ماری کوری مناسب نبود و نمی توانستند هزینه تحصیل او را پرداخت کنند، خودش تصمیم گرفت هزینهی تحصیلی ‏اش را تامین کند. برای همین از تدریس خصوصی آغاز کرد. با این کار توانست خرج تحصیل خود و خواهر بزرگترش (برونیا) را تامین کند. برونیا در شهر پاریس در رشته پزشکی تحصیل می کرد و مدام ماریا را برای رفتن به پاریس ترغیب می کرد. زمانی که برونیا (خواهر بزرگتر ماری کوری) با همکلاسی اش ازدواج کرد، شرایط برای اقامت ماریا در شهر پاریس فراهم شد. 

ماری کوری در سال 1891 وارد شهر پاریس شد. با وجودی که برونیا از او درخواست کرد تا در خانه اش زندگی کند، اما ماریا نپذیرفت و برای محل اقامت، یک خانه کوچک شیروانی را انتخاب کرد. زندگی ماری کوری در شهر پاریس به سختی می گذشت. به طوری که گاهی مجبور بود شب را با نان و مقداری شکلات صبح کند. با این وجود علاقه به تحصیل، او را در مقابل تمامی سختی ها مقاوم کرده بود. 

ماری کوری توانست مدرک لیسانس فیزیک خود را با رتبه اول و لیسانس ریاضیات را با رتبه دوم کسب کند. به دلیل لیاقت و شایستگی که ماری کوری در دوره تحصیل از خود نشان داد، توجه یکی از پرفسورهای دانشگاه را به سمت خود جلب کرد. پرفسور لیپمن از ماری کوری درخواست کرد تا در آزمایشگاه او کار کند. در همین زمان او ضمن کار در آزمایشگاه، پژوهش خود در زمینه خواص مغناطیسی فولاد را آغاز کرد. این سرآغاز ورود ماری کوری به دنیای پژوهش و علوم آزمایشگاهی بود.

آشنایی با پیر کوری

یک سال بعد ماری کوری برای تکمیل تحقیقاتش با یک فیزیکدان لهستانی آشنا شد. زمانی که با این فیزیکدان تعامل می کرد، متوجه تلاش و پشتکار او شد. این فیزیکدان، پیر کوری نام داشت. مردی ساکت و سی پنج ساله با ریش کوتاه و موهای آشفته که نه سال از ماریا بزرگتر بود. پیر کوری در خانواده ای اهل علم بزرگ شده بود و به پژوهش های علمی علاقه شدیدی داشت. او همانند ماریا باهوش نبود، با این وجود پشتکار زیادی داشت که باعث می شد در کارش موفق باشد. 

در پژوهش های علمی و تحقیقات آزمایشگاهی، ارتباط بین پیر کوری و ماریا زیاد شد و همین امر حس علاقه را در بین این دو جوان برانگیخت. سرانجام آن دو جشن ازدواج خود را در سالن شهر پاریس برگزار کردند. آنها به جای خرید لوازم زندگی، دو دوچرخه خریدند تا بتوانند به ماه عسل بروند.

پیرکوری-کوری-مواد رادیو اکتیو

شروع فعالیت آزمایشگاهی ماری کوری

ماری کوری بعد از ازدواج، به طور جدی فعالیت های آزمایشگاهی اش را دنبال کرد. او در سال 1895، در یک انباری کوچک، یک آزمایشگاه راه اندازی کرد و فعالیتش در همین مکان آغاز شد. در همین شروع کار بود که ماری کوری به همراه همسرش و یکی از همکاران پاریسی به نام «هانری بکرل»، توانستند عنصر شیمیایی اورانیوم را واکاوی کنند. آنها دریافتند که از این عنصر پرتوهای اسرار آمیز نامرئی به محیط بیرون ساطع می شود.

ماری کوری و دو همکارش، یک آزمایش را طراحی کردند که در آن، یک قطعه کوچک از فلز اورانیوم را بر روی یک صفحه فیلم نور ندیده قرار دادند. این فلز در ابتدا سفید رنگ بود که آن را بر روی یک پارچه سیاه رنگ گذاشتند. صبح روز بعد مشاهده کردند که صفحه فیلم درست مثل این که نور دیده باشد، سیاه شده ‌است. آنان به این نتیجه رسیدند که عنصر اورانیوم، پرتوهایی را از خود ساطع کرده است که این پرتوها از کاغذ سیاه گذشته و باعث سیاه شدن صحنه فیلم شده بودند.

ماری کوری یک بار دیگر این آزمایش را با سنگ معدنی (سنگی سخت و سیاه قیرگون که از اورانیوم بدست می‌آید)، تکرار کرد. این بار، اثری که سنگ بر روی صفحه فیلم گذاشته بود، حتی از دفعه قبل هم قوی‌تر بود؛ بنابراین می‌بایست به غیر از عنصر اورانیوم، یک عنصر پرتوزای دیگر هم در سنگ وجود داشته باشد. سرانجام او توانست نظریات جدیدی را از نتایج آزمایش استخراج کند.این نتایج در ادامه مطلب به تفصیل  ارایه می شود.

موفقیت های ماری کوری

موفقیت های ماری کوری را می توان در چند مورد خلاصه کرد:


ارائه نظریه جدید

ماری کوری در تاریخ ۱۲ آوریل ۱۸۹۸ به کمک همسرش نتایج تحقیقاتش را در قالب یک تئوری به آکادمی علوم پاریس گزارش داد. سپس به همراه همسر و  با همکاری لمون «شیمیدان فرانسوی»،  برای جستجوی عناصر ناشناخته، تحقیقات دیگری را دنبال کرد. آنها برای پژوهش های علمی، به طور شبانه روزی کار می کردند و تنها با چند قطره از مواد، آزمایشات را انجام می دادند. آنها این مواد را در لوله‌های شیشه‌ای آزمایشگاهی نگهداری می‌کردند.
به دلیل کار زیاد و همچنین قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی، ماری کوری مدتی را در بستری بیماری گذراند. او به التهاب و عفونت ریوی دچار شد. اما پس از بهبودی کامل، مجددا کار آزمایش را شروع کردند و موفق شدند تا نتایج آزمایشات را منتشر کنند. نتیجه آزمایش ماری کوری و همسر و همکارشان، وجود دو عنصر پرتوزای دیگر در سنگ معدن بود. تا قبل از این آزمایش تصور می شد در سنگ معدن تنها عنصر اورانیوم وجود دارد. اما ماری کوری خط بطلان را بر این نظریه کشید. او نام یکی از عناصر کشف شده را «پولونیوم» (محل تولد ماری کوری) نهاد و عنصر دوم را «رادیوم» به معنی پرتو نامید.

کشف رادیوم در سال 1989، صورت گرفت. این کشف با یک مقاله تحت عنوان « درباره ماده شدیداً رادیو اکتیوی که در (pitch-blende)پشبلند وجود دارد» منتشر شد. کشف رادیوم در میان عناصر رادیواکتیو طبیعی، بسیاری از تحقیقات را تسهیل می کرد. به طوری که دانش بشر درباره خواص و ساخت ماده را دگرگون کرد و منجر به شناخت و دستیابی به انرژی اتمی گردید.

خانواده کوری-لهستان-رادیوم-مواد رادیو اکتیو


دریافت اولین جایزه نوبل

ماری کوری و همسرش پیر کوری، به همراه بکرل توانستند در سال ۱۹۰۳ جایزه نوبل در فیزیک را از آن خود کنند. آنها در دوره پژوهش و تحقیق وام های متعددی را دریافت کرده بودند که با دریافت جایزه، توانستند آنها ها را پرداخت کنند. 


دریافت دومین جایزه نوبل

پیر کوری در سال 1906، در سن ۴۷ سالگی به دلیل تصادف با درشکه درگذشت. اگر چه این حادثه موجب شد تا مادام کوری مدتی منزوی شود، اما مدتی بعد تحقیقات و مطالعات خود را مجددا دنبال کرد. به طوری که در سال 1910، توانست ماده خالص رادیوم را کشف کند. همچنین در همین سال به عنوان استاد دانشگاه سورون و عضو آکادمی طب پذیرفته شد. به دلیل کشف مهم رادیوم، ماری کوری برای بار دوم در سال 1911، جایزه نوبل را از آن خود کرد. ماری کوری چهارمین نفری می باشد که توانسته است دو بار جایزه نوبل را دریافت کند. (لینوس پاولینگ، جان باردین و فردریک نیز دو بار موفق به دریافت جایزه نوبل شده اند).


درگذشت ماری کوری

ماری مجبور بود ساعات زیادی از روز را در کنار مواد رادیو اکتیو باشد. این مواد به دلیل انتشار پرتو ایکس (ماده‌ای سرطان‌زا)، تاثیر منفی بر سلامت جسمی ماری کوری گذاشت. سرانجام ماری کوری در 4 ژوئیه 1934، در سن 66 سالگی بر اثر ابتلا به بیماری سرطان خون درگذشت. علت ابتلا به این بیماری، تحقیقات گسترده بر روی مواد رادیواکتیو بود. در سال ۱۹۹۵، برای قدردانی از خدمات ماری کوری و همسرش پیر، خاکستر جسد آنها از یک قبرستان کوچک به پانتئون منتقل شد. 

دستاورد کشف کوری

پرتوهای رادیوم که توسط ماری کوری کشف شده اند، در حال حاضر برای درمان سرطان کاربرد دارند. ماری کوری متوجه شد که این عناصر می توانند بافتهای زنده اندامها را از بین ببرند. بعدها پزشکان و پژوهشگران علوم پزشکی دریافتند که از طریق این مواد می توان غده‌ها و بافتهای بدخیم که در سرطان و همچنین بیماریهای پوستی و غدد ترشحی بروز می‌کنند را از بین ببرند. ماری کوری انستیتو رادیوم پاریس را در سال ۱۹۱۲ تاسیس کرد و تا زمان مرگ مسئولیت اداره بخش فیزیک شیمی آن را بر عهده داشت. او دروازه ای جدید را به روی علم بشری باز کرد.

آلبرت انیشتین

بیوگرافی کوتاه از آلبرت انیشتین

آلبرت انیشتین

خانه جلال آل احمد وسیمین دانشور

خانه جلال آل احمد وسیمین دانشور

امانوئل ملیک اصلانیان، فیلسوف و اندیشمند موسیقی ایران

امانوئل ملیک اصلانیان، فیلسوف و اندیشمند موسیقی ایران

آبراهام لینکلن

آبراهام لینکلن

نظر کاربران

هنوز هیچ نظری ثبت نشده است.
شما اولین نفر باشید.

 

فهرست

تازه ها

عضویت

تماس با ما