نلسون ماندلا

نلسون ماندلا، رهبر سیاهپوستان آفریقای جنوبی بود که با نژاد پرستی سفیدپوستان این کشور به مبارزه برخاست. او با رد آپارتاید (قانون برتری سفیدپوستان بر سیاهان)، تلاش کرد تا موقعیت اجتماعی و اقتصادی سیاهپوستان را در کشورش بهبود بخشد. سرانجام نلسون ماندلا با تلاش های زیادی توانست پس از 43 نژادپرستی، در سال 17 ژوئن 1991، این قانون ضد بشریت را لغو کند.

در این مقاله به بررسی زندگی شخصی و سیاسی نلسون ماندلا می پردازیم. به طور کلی ادوار زندگی نلسون ماندلا عبارتند از:

  1. دوران کودکی و جوانی نلسون ماندلا
  2. زندگی شخصی نلسون ماندلا
  3. آغاز فعالیت سیاسی نلسون ماندلا
  4. دستگیری و زندانی شدن نلسون ماندلا
  5. آزادی از زندان
  6. ریاست کنگره ملی آفریقا و ریاست جمهوری آفریقای جنوبی
  7. دیپلماسی بین‌المللی نلسون ماندلا

دوران کودکی و جوانی نلسون ماندلا

نلسون ماندلا در یکی از روستاهای ناحیه متاتا در استان کیپ تاون، در کشور آفریقای جنوبی به دنیا آمد. پدرش یکی از اعضای شورای سلطنتی مردم تمبو بود. این مقام به صورت موروثی در میان خانواده ماندلا مانده بود و قاعدتاً می بایست پس از پدر، نلسون به این مقام می رسید. 

ماندلا دوران کودکی و نوجوانی خود را در مزرعه مادربزرگش گذراند. زمانی که 19 ساله بود (1937) به دانشکده وسلی در فورت بیوفورت رفت. در این دانشکده، بیشتر افرادی از خانواده های سلطنتی مشغول تحصیل بودند. او ضمن درس خواندن، به ورزش های بوکس و دو و میدانی نیز می پرداخت. در همین زمان با اولیور تامبو، آشنا شد که دوستی آنها تا سالها ادامه داشت. اما از آنجا که نلسون ماندلا نتوانست تحریم شورای نمایندگی دانشجویان را بپذیرد و در اعتراضات شرکت کرده بود، از دانشگاه فورت هار اخراج شد. نلسون ماندلا پس از مدتی نیز به ژوهانسبورگ رفت و به عنوان نگهبان معدن شروع به کار کرد. اما پس از مدت کوتاهی کارفرمای او متوجه شد که نلسون ماندلا، پسر ناتنی نایب‌السطنه است که از خانه فرار کرده است. به همین دلیل او را اخراج کرد. پس از این اتفاق، نلسون ماندلا به کارهای دیگری از قبیل منشی گری در یک شرکت حقوقی پرداخت. سرانجام توانست تحصیلات خود را در رشته حقوق در دانشگاه ویتواترسرند تکمیل کند.

نلسون ماندلا-ماندلا-آپارتاید

زندگی شخصی نلسون ماندلا

نلسون ماندلا سه بار ازدواج کرد. ازدواج اول وی، در سال ۱۹۵۷ به دلایل عقیدتی منجر به شکست و جدایی شد. در ازدواج دوم نیز، زندگی او قربانی نزاع های سیاسی کشورش شد و نهایتا به جدایی کشیده شد. سرانجام نلسون ماندلا در 80 سالگی برای بار سوم ازدواج کرد. او در سالهای پایانی زندگی اش، به یکی از طرفداران سازمان‌های فعال اجتماعی و حقوق بشر تبدیل شد. 

نلسون ماندلا در تابستان ۲۰۰۱، به بیماری سرطان پروستات مبتلا و در طول هفت هفته درمان شد. سرانجام او در سن 85 سالگی به طور کلی از زندگی سیاسی کناره گیری کرد. 
سرانجام نلسون ماندلا در ۵ دسامبر ۲۰۱۳ (۱۴ آذر ۱۳۹۲) در شهر ژوهانسبورگ در آفریقای جنوبی در سن ۹۵ سالگی درگذشت. او از خود یک وصیت نامه به جا گذاشت که در آن 3 میلیون یور دارایی اش را به امور خیریه بخشیده بود. همچنین در زمان زندگی به فرزندان 222 هزار یورو قرض داده بود که در وصیت نامه آنها را از بازپرداخت معاف کرد.

آغاز فعالیت سیاسی نلسون ماندلا

حزب ملی‌گرا متشکل از آفریکانسها، یک قانون نژاد پرستی (آپارتاید) را تصویب کردند. این حزب در انتخابات ۱۹۴۸ پیروز شد که خشم نلسون ماندلا را برانگیخت و به همین دلیل در مخالفت با این قانون در سال ۱۹۵۲ به کنگره ملی آفریقا پیوست. نلسون ماندلا مبارزات خود را در قالب اتخاذ منشور آزادی و ضدیت آپارتاید آغاز کرد. در همین زمان نلسون ماندلا به همراه دوست و همکارش اولیور تامبو، یک شرکت حقوقی را با نام «ماندلا و تامبو» راه اندازی کردند که خدمات حقوقی رایگان یا ارزان قیمت را در اختیار آن دسته از سیاهانی که قادر به برخورداری از نمایندگی قانونی نبودند، قرار می داد.
نلسون ماندلا در ابتدا برای مبارزه با قانون آپارتاید، مبارزه عمومی غیرخشونت آمیز را حمایت می کرد. اما باز هم این مخالفت ها موجب شد تا در ۵ دسامبر ۱۹۵۶ به همراه ۱۵۰ تن دیگر دستگیر شود. در سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۹ طبقه جدیدی از فعالان سیاه‌پوست (آفریکانیست) در شهرکها روی کار آمدند که خواهان در پیش گرفتن تدابیر جدی‌تری علیه رژیم حزب ملی‌گرا بودند تا بتوانند قانون آپارتاید را لغو کنند. اما از آنجا که فعالیت کنگره ملی آفریقا با اختلافات زیادی همراه بود و رهبران آن تصور می کردند که تحولات با سرعت زیادی در حال رخ دادن است، برای پیشی گرفتن از آفریکانیست‌ها، تصمیم گرفتند که موقعیت خود را از طریق اتحاد با احزاب سیاسی کوچک سفیدپوست‌ها، رنگین پوست‌ها و هندی‌ها توسعه دهند. 

در سال ۱۹۵۹، آفریکانیست‌ها، با حمایت مالی از غنا و پشتیبانی چشمگیر سیاسی از جانب باسوتو مستقر در ترنسوال از این کنگره جدا شدند و کنگره پان آفریکانیست را تشکیل دادند. همین امر موجب شد تا کنگره ملی آفریقا بیشتر حمایت نظامی خود را از دست بدهد و بسیاری از اعضای آن قتل و عام شوند. در نتیجه در سال ۱۹۶۱، تمامی احزاب در کنگره ملی آفریقا و حزب کمونیست آفریقای جنوبی در کنفرانس فراگیر آفریقا گرد آمدند تا به راهبرد مشترکی دست پیدا کنند. در این کنفرانس نلسون ماندلا نیز مشارکت داشت و تصمیم نهایی آن، مبارزه نظامی با سفیدپوستان بود.
مدتی بعد، نلسون ماندلا کشور را ترک و با رهبران آفریقا در الجزایر و دیگر نقاط دیدار کرد. او در طی سفرهای خود از ماجراهایی همچون حمایت از کنگره پان آفریکانیست و عقیده عموم مبنی بر آنکه کنگره ملی آفریقا یک انجمن کوچک وابسته به قبیله خهوسا و تحت کنترل سفیدپوستان کمونیست قرار دارد، شگفت زده شده بود. به همین دلیل به آفریقای جنوبی بازگشت و تصمیم گرفت تا بخش ملی‌گرای آفریقا را در اتحاد کنگره تقویت کند. سازمان سیا در این زمان تلاش زیادی کرد تا نلسون ماندلا را به پلیس تحویل دهد. احساس خطری که از جانب نلسون می شد، به شدت سفیدپوستان را نگران کرده بود.

نلسون-آفریقای جنوبی-نژادپرستی

دستگیری و زندانی شدن نلسون ماندلا

نلسون ماندلا در سال ۱۹۶۱، رهبری اومخونتو وسیزوه (شاخه نظامی کنگره ملی آفریقا (ANC))، که خود یکی از بنیانگذاران آن بود را بر عهده گرفت. او برای مقابله با اهداف نظامی و سیاسی دولت وقت، مبارزات خرابکاری را مدیریت می کرد و با تدوین طرح های خرابکارانه، تلاش می کرد تا قانون آپارتاید را لغو کند. به همین دلیل به جنگ های چریکی متوسل شده بود. سرانجام در دهه ۱۹۸۰، توانست اومخونتو وسیزوه را به جنگ چریکی علیه رژیم حاکم تبدیل کند. نلسون ماندلا در خارج از کشور نیز ساکت ننشست و با جمع‌آوری کمک‌های مالی برای MK، سعی کرد تا نیروهای نظامی را برای مقابله با سفیدپوستان آموزش دهد. او در دیدار با برخی از دولت‌های آفریقایی برای آموزش شبه نظامی طرح هایی را در میان گذاشت.
سرانجام به دلیل فعالیت هایش بر ضد سفیدپوستان، نلسون ماندلا در ۵ اوت ۱۹۶۲، دستگیر و به مدت 5 سال در دژ ژوهانسبورگ زندانی شد. دو سال بعد در ۱۱ ژوئن ۱۹۶۴، به اتهام شرکت در کنگره ملی آفریقا (ANC)، برای او حکم دیگری صادر شد. سرانجام نلسون ماندلا به همراه سایر دوستانش در تاریخ ۱۲ ژوئن ۱۹۶۴ به اتهام شرکت در اقدامات نظامی، خصوصاً چهار مورد اتهام خرابکاری و توطئه برای کمک به دیگر کشورها در جهت حمله به آفریقای جنوبی به حبس ابد محکوم شد. دولت آفریقای جنوبی او را به جزیره روبن منتقل کرد که او 18 سال را در این زندان گذراند. نلسون ماندلا در این مدت زندگی نامه خود را به رشته تحریر درآورد.
او در مدتی که در زندان بود، همچنان با کنگره ملی آفریقا ارتباط داشت و این کنگره در تاریخ ۱۰ ژوئن ۱۹۸۰ بیانیه‌ای از جانب وی منتشر کرد، که بخشی از آن به شرح زیر است: «متحد شوید! بسیج شوید! بجنگید! باید آپارتاید را در بین سندان اقدامات توده‌های متحد و چکش مبارزه مسلحانه در هم بکوبیم!»
سرانجام در فوریه ۱۹۸۵ براساس حکم رئیس جمهوری آفریقای جنوبی، نلسون ماندلا به صورت مشروط آزاد شد. در این میان وزرا با این پیشنهاد مخالف بودند زیرا بر این نظر بودند که نلسون ماندلا هرگز به شروط خود متعهد نخواهد ماند و در نتیجه سازمانش مبارزه مسلحانه را ادامه می دهد. اما نلسون ماندلا شروط را رد کرد و از طریق دخترش (زیندزی) در یک اعلامیه گفت: «چه آزادی به من پیشنهاد می‌شود در حالی که سازمان مردم ممنوع باقی می‌ماند؟ تنها مردم آزاد می‌توانند مذاکره کنند. یک زندانی نمی‌تواند قرارداد ببندد.»

آزادی نلسون ماندلا از زندان

نلسون ماندلا تا فوریه ۱۹۹۰ در زندان ماند. در این مدت کنگره ملی آفریقا با مبارزات بین‌المللی و با شعار «نلسون ماندلا را آزاد کنید!» تلاش می کردند تا نلسون ماندلا را از زندان آزاد کنند سرانجام  فردریک د کلرک (رئیس جمهور) دستور آزادی نلسون ماندلا، با شرط پایان ممنوعیت فعالیت او در کنگره ملی آفریقا را صادر کرد. اما به محض اینکه نلسون ماندلا از زندان آزاد شد، در همان روز برای مردم سیاهپوست سخنرانی کرد و با اعلام پایبندی خود به صلح و آشتی با اقلیت سفیدپوست کشور، به وضوح اعلام کرد که مبارزه مسلحانه کنگره ملی آفریقا هنوز تمام نشده است. او در صحبت هایش چنین گفته بود:
«توسل ما به مبارزه مسلحانه در سال ۱۹۶۰ و تشکیل (اومخونتو وسیزوه) شاخه نظامی کنگره ملی آفریقا به منظور دفاع در مقابل قانون نژاد پرستی آپارتاید بود. عواملی که موجب ایجاد مبارزه مسلحانه بود امروز همچنان پا برجاست. ما چاره‌ای جز ادامه نداریم. امیدواریم به زودی برای حل این مسائل، شرایطی از طریق مذاکره ایجاد شود، تا دیگر به مبارزه مسلحانه نیازی نباشد.»
در عین حال که نلسون ماندلا پس از آزادی از زندان از ادامه مبارزات سخن گفت، اعلام کرد که توجه وی معطوف به برقراری صلح برای اکثریت سیاه‌پوست و دادن حق رای به آنان، در انتخابات کشوری و محلی می باشد. 


ریاست جمهوری آفریقای جنوبی

نخستین انتخابات دموکراتیک آفریقای جنوبی در تاریخ ۲۷ آوریل ۱۹۹۴ برگزار گردید. در این انتخابات تمامی مردم آفریقا حق حضور و شرکت داشتند.در این میان کنگره ملی آفریقا اکثریت کرسی ها در انتخابات را به خود اختصاص داده بود. اگرچه رئیس جمهور شرط آزادی نلسون ماندلا را کناره گیری از فعالیت در کنگره ملی آفریقا می دانست اما پس از مدتی نلسون ماندلا به کنگره بازگشت و در انتخابات نیز به عنوان رهبر کنگره ملی آفریقا، شرکت کرد و به عنوان نخستین رئیس جمهور سیاه‌پوست کشور انتخاب شد. همچنین نلسون ماندلا در دولت اتحاد ملی، «دکلرک» از حزب ملی‌گرا را به عنوان معاون رئیس‌جمهور برگزید.
نلسون ماندلا به عنوان رئیس جمهور آفریقا رهبری انتقاد از فرمانروایی اقلیت و آپارتاید را بر عهده گرفت. به همین دلیل تلاش کرد تا با جلب حمایت از صلح ملی و بین‌المللی تحسین بین‌المللی را کسب کند. سرانجام توانست در ژوئن سال 1991 این قانون را لغو کند.

زندگی نلسون ماندلا-مبارزات نلسون ماندلا-زندگی ماندلا

دیپلماسی بین‌المللی نلسون ماندلا

نلسون ماندلا علاقه زیادی داشت تا اختلافات میان لیبی، آمریکا و انگلیس برطرف شود. به همین دلیل در سال 1994 پیشنهاد داد تا آفریقای جنوبی به عنوان یک کشور بی‌طرف در محل برگزاری محاکمه بمب‌گذاری در پرواز شماره ۱۰۳ پن‌امریکن انتخاب شود که با پاسخ منفی نخست وزیر انگلستان مواجه شد. سرانجام در اکتبر ۱۹۹۷ در ادینبورگ، محاکمه در کمپ زَیست در هلند و بر اساس قانون اسکاتلند، برگزار شد. یکی از مهمترین انتقاداتی که به دولت نلسون ماندلا می شد، ناتوانی آن در مهار بیماری ایدز بود. با این وجود او در همایش ها و کنفرانس های بین المللی مبارزه با ویروس HIV شرکت می کرد. 

زندگی نامه ماهاتما گاندی

زندگی نامه ماهاتما گاندی

چرچیل سیاستمداری زبده

چرچیل سیاستمداری زبده

گاندی پدر هند نوین

گاندی پدر هند نوین

نظر کاربران

هنوز هیچ نظری ثبت نشده است.
شما اولین نفر باشید.

 

فهرست

تازه ها

عضویت

تماس با ما